Hoe hou je je relatie goed in tijden van stress


Relatie en stress

Ik weet niet hoe het jou vergaat, maar ik vind verhuizen tamelijk ontwrichtend. We hadden ons huis onlangs te koop staan. Elke dag hadden we wel een bezichtiging, dus moest het huis op orde zijn, iedere dag weer. Stofzuigen, alles netjes houden. En ondertussen een ander huis zoeken. Een bezichtiging hier, een bezichtiging daar.
En ja, de foto's op Funda voorspellen vaak iets mooiers dan je live aantreft, dus we hebben inmiddels aardig wat huizen gezien.

Na weken zoeken, kwamen we uiteindelijk het huis tegen waar we allebei blij van werden. We hadden de onderhandelmakelaar een maximumbedrag gegeven waar we voor wilden kopen. Op de tweede dag zaten we al op dat maximale bedrag!  Toen werd duidelijk dat we ook nog eens een fiks bedrag kwijt zouden zijn aan het opknappen van het huis. We voelden allebei ons hart in de keel kloppen… het gevoel te moeten beslissen over iets waar we de komende twintig jaar zouden gaan wonen. Toch maar niet doen omdat het anders te duur wordt? Al die beslissingen, erg spannend...

Dat we straks ons huis moeten verlaten, voelt voor ons dat we het vertrouwde loslaten en ontwortelen. Het is in deze spannende tijd gemakkelijk om ruzie met elkaar te krijgen over zaken waar we normaal gesproken gemakkelijk overheen stappen. Gelukkig weten we allebei hoe deze 'dans' werkt. Als we uit de bocht vliegen, weten we elkaar weer supersnel te vinden. 
Hoe voorkom je ruzies in tijden van stress? Voordat ik dat onder de loep neem, begin ik met iets dat meestal veel gemakkelijker lukt, namelijk een ruzie veroorzaken ;-).

Hoe je effectief een ruzie veroorzaakt: verklaren en oplossen

Hoe vaak hebben we de neiging om (niet-luister)reacties te geven, zoals:

  • Kop op dat kun je wel;
  • Weet je wat jij eens zou moeten doen….
  • Dat ligt toch echt aan jou;
  • Je stelt je aan;
  • Doe niet zo kinderachtig;
  • Je bent gewoon gevoelig;
  • Het is niet nodig dat je je zo voelt;
  • Je moet ook altijd gelijk hebben;
  • Je luistert nooit eens naar me;
  • Ik kan ook nooit van je op aan;
  • Dit doe je nou altijd.

En zo kan het lijstje nog wel langer worden. Het kenmerk van deze reacties is dat het verklaringen zijn uit je eigen wereld. Je geeft hiermee de indruk dat je de reactie van je partner afkeurt. Deze zal zich aangevallen voelen en daarmee gelijk in de tegenaanval gaan, bevriezen of zich terugtrekken. Misschien ben je net zoals ik en flap je er zoiets uit voordat je er erg in hebt...

Hoe praat je conflict uit?

Als dat gebeurt, dan is de schade doorgaans goed te herstellen als je daarna serieus met elkaar aan de praat raakt over wat er nou precies gebeurde. Daar passen (luister)reacties bij, zoals:

  • Het herhalen wat de ander zegt
  • Het stellen van de vraag: is er meer?
  • Het is ook fijn om iets te zeggen over hoe je je voelt: ik schrik hiervan, of ik vind dit naar voor je.
  • Een andere reactie die erg prettig is is validering: de ander laten weten dat zijn reactie vanuit zijn perspectief volkomen begrijpelijk en invoelbaar is. Dit soort uitspraken beginnen vaak met: “Ik snap heel goed dat je boos wordt als ik te laat thuis kom, waardoor jij alles alleen moet doen hier in huis”.

Let op dat echt inleven niet gevolgd wordt door een “maar…..”, want dan ben je vooral aan het praten vanuit je eigen wereld. Echt inleven doe je door je werkelijk te verplaatsen in de wereld van de ander en daar even te blijven.

Aanwezig luisteren

Zoals ik in een eerdere blog schreef: een vijandige reactie van de ander laat zien dat de ander zich nog niet werkelijk door jou begrepen en gehoord voelt. Werkelijk luisteren heeft niet eens zozeer met gesprekstechniek te maken, maar met een houding. Een houding die werkelijk nieuwsgierig is naar waarom de ander reageert zoals die reageert. Dat je aanwezig bent in zjin wereld om te snappen waar die reactie echt vandaan komt. Aanwezig luisteren dus. Dan kom je er meestal achter dat achter het conflict dat je hebt, een wereld schuil gaat van iemand die:

  • Het overzicht kwijt is;
  • In paniek is;
  • Zich behandeld voelt alsof hij onbelangrijk is, etc, etc.

In mijn boekje Het Bezoek ga ik dieper in op deze zogenaamde hechtingsbehoeften.
In een kort animatiefilmpje laat Brene Brown op een leuke manier zien hoe je effectief kunt luisteren. Veel mannen ervaren dit soort gedrag als tegeninstinctief. Toch is uiteindelijk veel effectiever dan wat "natuurlijk" voelt.

Begrip versus gevoel

Tot slot, begrip geven betekent overigens niet dat je het met je partner eens hoeft te zijn. Maar alleen vanuit verbinding kun je weer samen verder kijken naar vervolgstappen. Door niet-luisterreacties te geven weet je een ding zeker: de ander voelt geen verbinding, trekt zijn/haar muur op en dan weet je zeker dat je niet binnenkomt.

Conclusie

Wil je een conflict werkelijk kunnen uitpraten dan zul je ervoor moeten zorgen dat je om de beurt aan het woord bent. De een maximaal gefocust op de ander en dan visa versa. Daarom vind ik het bezoek zo prettig omdat je dat daarmee zo kunt doen. Dan ben je om de beurt aanwezig aan het luisteren.
Bij aanwezig luisteren gaat het er ook niet om om gelijk een tegenreactie klaar te hebben. Vaak is het voldoende om te zeggen: gunst, wat naar. Ik weet even niet te reageren of ik snap het echt. Vervolgens kun je na een stilte aandacht vragen voor wat er in je eigen wereld leeft.
Je begrijpt dat ik inmiddels erg blij ben dat wij conflicten zo goed kunnen oplossen. Ook wij vliegen geregeld nog uit de bocht. Maar we weten elkaar gelukkig ook weer snel te vinden. Zo bewaren we toch de rust in tijden van stress. Wil je dit ook leren, dan kun je eens een relatieweekend overwegen.
 


Deel dit artikel met anderen

Het Bezoek van Hans 't Hart