Trauma verwerken met ouder-kindbezoek

Een van de meest aangrijpende type bezoeken is het ouder-kindbezoek. Bij dit bezoek kruipt de ene partner in de huid van vader of moeder en stelt vragen aan de ander die in de rol van dochter of zoon zit. Deze krijgt daardoor de mogelijkheid te onderzoeken wat er allemaal leeft ten aanzien van vader of moeder. Mijn ervaring is deze aanpak uitstekend werkt om helder te krijgen waar vader-moeder-issues bij elkaar zitten. Ook helpt het om een trauma te verwerken...


Trauma verwerken

De aanpak werkt zo goed omdat ons brein twee personen tegelijkertijd kan waarnemen:  

  • je partner die je handen vasthoudt en aanwezig is
  • je vader/moeder die je als het ware voor je ziet als een foto over het gezicht van je partner, waardoor je in veiligheid contact kan maken met gevoelens die er wel zijn maar niet ten volle gevoeld of geuit konden/mochten worden.

Dit gebeurde ook bij een van de koppels die ik een tijdje geleden mocht begeleiden. Zij verwoordde in de rol van het kleine meisje de pijn die ze voelde naar haar vader. Vragen die vader stelde, waren: "Hoe is het om met mij te leven?" En: "Wat is de ergste pijn die je voelt als je aan mij denkt?" en meer van dit soort vragen. Vanuit de veiligheid van het samen-zijn kon het kleine meisje voor het eerst verwoorden hoe zij zich voelde (had gevoeld). Ze kon vertellen over haar boosheid en zelfs haatgevoelens over wat zij met hem had meegemaakt. Er vond een enorme ontlading van verdriet plaats.

Een trauma verwerken gaat gemakkelijker

Tijdens deze werkvorm gebeurden zoveel dingen tegelijkertijd:

  • De man kreeg een unieke inkijk in het verleden van zijn partner. Het maakt enorm verschil of je verstandelijk hoort als iemand vertelt over ervaringen in het verleden, of dat je er live bij bent en meevoelt hoe het was.
  • Het kleine meisje mocht er ineens zijn. Een van de moeilijkste dingen in een relatie is te accepteren dat in onze partner niet alleen de volwassene zit, maar ook het kleine meisje of jongetje. Dat wordt des te moeilijker als je dat kleine jongetje of meisje het liefst niet wilt voelen. Je splitst dan als het ware dat deel van je geschiedenis af. Dat gebeurt nogal eens als er pijnlijke gebeurtenissen zoals scheiding, ruzies en/of overlijden hebben plaatsgevonden. 

Door het ouder-kindbezoek vindt er herstel plaats. Juist omdat de bezoeken gedaan worden vanuit het lichaam en niet vanuit het hoofd, komen gevoelens doorgaans gemakkelijk naar buiten. Vaak zie je zelfs dat diepe trauma's door dit bezoek ontladen.

Opluchting

Een mooi moment tijdens dit bezoek was dat vader zijn excuses aanbood voor het leed wat hij had veroorzaakt. Zij werd hierdoor diep geraakt, maar kon het niet geloven. Toen ik dat merkte, vroeg ik haar om dat tegen vader te zeggen. Maar zeggen dat je vader niet gelooft, was in haar kindertijd not done. Toen ze dat toch uiteindelijk kon zeggen, gaf dat een enorme opluchting.

De betekenis hiervan bleek later toen zij en haar partner weer in hun eigen zijn zaten. Hij was niet meer de vader, zij niet meer het kleine meisje. Door wat ze samen hadden meegemaakt, kon hij haar een geschenk geven: "Wat ik nu beter begrijp, is dat als ik boos reageer dat ik dan de pijn uit je kindertijd trigger…” Toen zegde hij toe dat hij daar meer op zou letten.

Je zag haar twijfelen. Maar het was nog steeds zo moeilijk voor haar om dit te zeggen. Juist omdat ze net zichzelf toestemming had gegeven om te mogen twijfelen, daagde ik haar uit deze twijfel ook naar partner te verwoorden. Uiteindelijk kon ze hem zeggen: "Ik zou je graag willen geloven, maar ik kan dat nog niet, omdat..."

Ik liet haar aan hem vragen of hij dat okay vond. Vol liefde kon hij ja zeggen. Toen begon ze te huilen. Er was zo'n opluchting want ze had al die tijd het gevoel gehad dat ze nooit echt eerlijk kon zeggen wat ze voelde bij hem. Ze stopte tot nu toe die negatieve gevoelens steeds weg.

Heling van pijnlijke ervaringen

Nu ze samen het ouder-kindbezoek hadden gedaan, beseften ze dat hun relatie voor haar de heling (of op z'n minst de balsem) kan betekenen voor de pijnlijke ervaringen die zij had opgedaan met haar vader. Hij kon haar nu veel meer zien en snapte haar veel beter. En zij zichzelf en haar partner ook. Hij was niet haar vader en tot nu toe had hij niet goed geweten van die verborgen twijfels en nog meer gevoelens. Zij, op haar beurt, had op hem gevoelens die hoorden bij haar vader geprojecteerd.

Door dit bezoek ervoer de vrouw een nieuwe vrijheid om meer zichzelf te mogen zijn. Voor de partner die de rol van ouder vertegenwoordigt, gebeurt er veel. Mensen zeggen vaak: ik wist wel verstandelijk over je jeugd, maar nu voel ik het. Er treedt daardoor een nieuw gevoel van compassie op voor de ander.

Positief afscheid nemen van overleden moeder

Een ander mooi voorbeeld waaruit de impact van dit type bezoek te zien is, was een man die tijdens dit bezoek afscheid nam van zijn inmiddels overleden moeder. Hij had dat nooit op een goede manier kunnen doen. Door samen met zijn vrouw dit bezoek te doen, (zij was in dit geval stil), kon hij alle dingen zeggen die hij nog zo graag had willen zeggen. Hij nam ook opnieuw afscheid van haar. Er werd iets verbroken en afgesloten waardoor zijn vrouw kon voelen dat er een nieuwe start gemaakt kon worden. Vanzelfsprekend maakte dit diepe indruk op hen beiden.

Dit is slechts een kleine greep uit voorbeelden van de mooie veranderingen die er in koppels plaatsvinden. Daarom hou ik ook zo van dit werk!

Meer begrip voor elkaar

Het ouder-kindbezoek wordt natuurlijk niet alleen toegepast als er sprake is van een trauma. Het is sowieso zeer verhelderend om deze werkvorm te doen, zelfs al hebben koppels een (relatief) goede jeugd gehad. In plaats van irritatie voelen over bepaalde reacties van de partner, kan door deze aanpak begrip ontstaan, waardoor een heel andere flow in de relatie komt.


Deel dit artikel met anderen

Het Bezoek van Hans 't Hart